Reis naar de zon
za 4 sept Vertrek uit Harlingen: een groot feest!
We hadden geen tijd voor festiviteiten, maar onze vrienden dachten daar anders over: een schip vol uitzwaaiers dat ons niet alleen begeleidde maar ook nog langszij sleepte tot Kornwerderzand. Vlak voor het vertrek kwam Arie Boom ons een goede reis wensen, hij deed onze reis twee jaar geleden solo om de bekendheid van de ijzerstapelingsziekte hemochromatose te promoten. Een paar dagen geleden was Johan van der Wal met fotograaf Gert Gort aan boord geweest voor een laatste interview. We stonden in de Harlinger Courant en het leek of iedereen daarna ons kende. Ankie van der Meer en Nanne Kalma verwenden ons live met hun nieuwste muziek, de kuip zat vol met uitzwaaiers. Met schitterend weer maakten we los in de Noorderhaven, vijf jaar lang onze geweldige thuisbasis. Onze dochters en naaste familie zou meevaren tot Scheveningen, onze gasten voor La Coruña waren ook aan boord. Het bleek dat al onze vrienden zich ingescheept hadden op de "klipper Anna" met haar fraai beschilderde zeilen, uitgenodigd door Inge en Gijs. We maakten vast en aan dek van de "klipper Anna" nuttigden we koffie en soep en hadden voldoende tijd om van iedereen afscheid te nemen. Voor anker liggend konden we nog zwemmen en kregen we tweemaal bezoek van de waterpolitie die duidelijk op promotietour was: ze deelden zonnekleppen uit en twee van onze dames maakten zelfs een ererondje achterop. Toen brak het grote moment aan: de trossen los en op eigen kracht verder...
De zeilen op en langzaam voeren we naar het westen, kruisend met stroom mee. We gingen voor anker bij Oudeschild toen de stroom draaide en de wind wegviel.
zo 5 sept Bezoek aan de Noorderhaaks
Met lichte tegenstroom op de motor naar de Noorderhaaks waar we ankerden en heerlijk zwommen en genoten van de zon. Bij het draaien van de stroom de zeilen omhoog. We kozen de Nederlandse kust en haar zonnige strand als leidraad. Paul belde, vroeg waar we waren en zei dat hij zijn horloge was vergeten en dat ze op het strand van Grote Keten lagen. Deze naam stond niet op de kaart en de kilometerpaal gaf hij niet op. Toen Paul weer belde dat we nu in zicht waren en zij met een handdoek zwaaiden moest de halfwinder weg. We voeren richting strand tot de eerste bank en met de rubberboot als landingsvaartuig brachten we het horloge terug bij zijn eigenaar. In de brandende zon verder tot IJmuiden waar we vlak voor de schemering het anker lieten vallen net ten zuiden van de pier. De afhalers stonden er al en de laatste familie ging van boord. Ineens liep een man die "Henk" schreeuwde en zwaaide het water in en Joke ging naar de kant. Het bleek Henk, de enthousiaste opstapper naar Engeland van vorig jaar.
De duisternis viel, de wind was E 4. John opperde meteen maar door te varen naar Ramsgate, een uitstekend idee nu de wind in de goede hoek zat. Volgens het laatste weerbericht zou de wind nog toenemen tot 5-6. De maanverlichte zee was prachtig doch niet erg zeevonkerig.
ma 6 sept 's Morgens werd het zicht snel minder. In de loop van de ochtend nam de wind toe en begonnen de golven op te bouwen. We liepen een Deens jacht op die precies de zelfde koers voer, ook op weg naar de zon? 's Middags nam de wind echter verder toe tot perioden van 7 met vlagen 8. Af en toe surften we van een hoge golftop, de maximale snelheid op het log was 19,0 knopen. Voor het donker kwamen vaag de krijtrotsen van Engeland in zicht en klokten we de snelste overtocht tot nu. Vanaf IJmuiden 140 mijl in 20 1/2 uur.
di 7 sept Rustdag in Ramsgate wegens E 6-7 (8). Ramsgate is een typisch Engels stadje gebouwd rond de haven. De bemanning bezocht de krijtrotsen, het maritiem museum en koos een terras in het het centrum voor een (hernieuwde) kennismaking met de cider. Nabij de haven was een Indisch restaurant waar we neerstreken voor kip tandori.
wo 8 sept stond de tocht naar Eastbourne op het programma. Onbewolkt en E 4-6 brachten ons er met flinke snelheid. De kust was afwisselend krijtrots en vlak met dijken waarop de visserboten werden getrokken. Bij Hastings was strandleven met vele kitesurfers te zien voor we de verkenningston van Eastbourne rondden. Met hoge golven werden we de tussen de pieren naar binnen gejaagd. In het kommetje het zeil omlaag waarna we het uitnodigende sluisje binnenliepen. Rondom de steiger uitsluitend nieuwbouw appartementen in oude stijlen met zelfs een middeleeuws aandoend houten huis er tussen. Een soort beschermd wonen voor de rijken..?
do 9 sept Lopen en fietsen naar Eastbourne. Natuurlijk eerst naar de pier, een echte oude houten opbouw met bouwvallige gebouwtjes er op. Je kon er strandstoelen huren en tussen de dromerige bejaarden gaan zitten. In het stadje zelf was veel meer leven op straat. Om twaalf uur weer door de sluis en met E 4-5 naar het westen, Chichester Harbour. Onderweg vele mooie krijtrotsen waaronder de "seven sisters" nabij Newhaven. In het donker vonden we een ankerplek en hadden weer wat te vieren: we zaten op het westelijk halfrond.
De sailmail - e-mailen via de radio - werkt goed. Helaas zijn bijlagen niet toegestaan. De foto's die Paul emailde hebben we dus niet kunnen ontvangen.
Prachtige foto's van Inge van Hesteren van het uitzwaaien: www.festinalente.nl/040904Zeevonk
naar Carieb deel 2 (Chichester Harbour-Falmouth)
29-oct-04