De oversteek van de Canarische Eilanden naar Barbados
zaterdag 20 november t/m zaterdag 11 december
zaterdag 20 november: wisseldag
De ochtendzon was nauwelijks boven de horizon of onze gasten voor de grote oversteek belden dat ze op het vliegveld stonden, niet lang daarna arriveerden ze per taxi en dronken we gezamenlijk koffie. Toen Guido de oude gasten kwam ophalen voor een dagje naturisme in Maspalomas kreeg je bepaald reuniegevoelens. Op de wal klonk muziek, reden om na de boodschappen bij onder andere apotheek en ijzerwinkel een bezoek te brengen aan de plaatselijke muziek vereniging(?) waar enkele tientallen muzikanten met vele soorten gitaren, ukelele, castagnetten, schraap- en andere rammel instrumenten, trommel, accordeon en niet te vergeten een vijftal zangeressen ons voorzag van Canarische volks muziek.
Joke mocht dansen met enkele autochtonen, wij aan de cola met een cactus taartje. Daarna een mini lunch met een flesje wijn op terras nadat onze nieuwe gasten zich van de nodige zonbeschermingsmiddelen hadden voorzien. Ewout had twee uur vertraging met zijn vliegtuig omdat een wagentje op het vliegveld in Manchester tegen een motor was gereden met gevolg dat alle passagiers moesten overstappen op een ander toestel. Intussen waren twee gasten al de haven rond gezwommen, een probaat middel tegen warmte en slaaptekort.
Na het diner aan boord tijd om de kaarten en pilots op tafel te leggen: de overzeiler natuurlijk als eerste. Dan krijg je een aardige indruk van de Atlantische Oceaan. Te overbruggen afstand naar Barbados hemelsbreed 2700 mijl. We trokken nog geen strak plan vanwege de kleine herstel reparaties die nog moesten plaatsvinden en de onduidelijke windrichting en -sterkte. Vroeg te kooi om wat slaap in te halen; het werd een heerlijk rustige nacht.
zondag 21 november: start van de ARC! (niets mee te maken)
Ontbijt in de zon met yoghurt, brood en eitje. De Teide, de vulkaan op Tenerife was goed te zien aan de horizon. Toen gebeurde het: actie! Iedereen die denkt dat we direkt gingen zeilen: mis! Michiel deed de motoren, Ewout de motor ophanging BB en Sigrid het onderwaterschip. Harry zocht de verkoeling en bestudeerde het grabbagbook. Toen Sigrid - onze meteovrouw in spe - met het weerbericht NE 4/5 tot N 3 kwam en de temperaturen al fors waren gestegen werd het tijd om echt te zeilen. Tijdens het stuk naar Morgan meteen al vistuig overboord, Ewout had voldoende spullen mee om de oceaan leeg te vissen. Bij Morgan passagieren, op zondag bleek de Spar alweer open en werd een aanvullend pakket voedsel ingeslagen. Met opperbeste stemming werd besloten om de nacht door te zeilen naar Tenerife. Na een uur ging de zon onder met een prachtige groene flits. Voor de wind aantrok moesten enige uren gemoterd worden maar daarna liepen we op de genua alleen zes knopen. Weinig scheepvaart onderweg, wel werd tijdens de wacht van Ewout herhaaldelijk alarm gegeven op de DSC-marifoon: rubberboot met vier mensen op drift, stuurloos schip zonder lichten en nog iets.
maandag 22 november: Tenerife-La Gomera
Met een prachtig ochtendgloren arriveerden we bij Los Cristianos op Tenerife. Het strand in de havenkom werd al druk door trimmers bezocht en weldra verschenen de eerste badgasten toen de zon warmte begon te geven. De hele baai staat vol met hotels en appartementen, nog grootser opgezet dan op Gran Canaria. Er lagen tussen de tientallen ankeraars een paar Nederlandse schepen, o.a. de vertrekker Christina met het gezin van Bijnen en Willem Brand met zijn opvallende schip. Er stond een forse swell in de haven waarvan de planksurfers gretig gebruik maakten. De veerboten naar La Gomera, La Palma en El Hierro voeren af en aan. Onze ijverige bemanning schuurde weer een stukje onderwaterschip om eerder aan de overkant te komen. De hitte sloeg snel toe, de landing met de rubberboot op het volle strand met een bezoek aan de watersportwinkel leverde materiaal voor bevestiging van de de barbecue, immers we gaan vissen vangen. Het terras onder de bomen bracht de nodige verkoeling. Opvallende macho politieagenten reden op hun motoren tussen de vele schaars geklede toeristen. De winkelstraten waren druk, de terrassen voor de lunch begonnen vol te stromen. Helaas weer geen internet mogelijkheden waar een stick met foto's voor deze website kon worden gebruikt. De apotheken hier konden ons ook niet aan de laatste medicamenten van onze lijst helpen.
Na de lunch onder de hoognodige parasol ankers op richting La Gomera, zo'n twintig mijl. Het eerste stuk werd het moteren, de zwakke wind was pal tegen, een noordooster die uit het westen kwam! Een gegeven ogenblik hing de spiegel vol met vislijnen toen... de eerste vinnen met trage bewegingen boven water verschenen. Te groot voor dolfijnen dus walvissen! Volgens ons boek van Steven Weinberg grienden die in groepen van vier tot tien passeerden. Sommigen maakten het zo bont dat ze onder de Zeevonk door zwommen. Een geweldige ervaring! Na een klein half uur was het voorbij en even later kwamen we in de acceleratie zone - een gebied met wind versnelling om een eiland, veel voorkomend tussen de Canarische Eilanden - en zeilden we met een NW 4 richting La Gomera. De pilot gaf aan dat er bij de haven van de hoofdstad San Sebastian niet mocht worden geankerd, dus werd ons doel Puerto de Santiago dat we in het donker bereikten (na alweer de groene flits te hebben mogen aanschouwen). Op de marifoon hoorden we nog Nederlandse deelnemers aan de ARC elkaar oproepen (de Vrijheid riep de Arpeggio en de Adagio).
We maakten 's avonds het wachtschema, niet eenvoudig met zoveel capabele opvarenden. We bespraken de route: eerst naar het zuiden richting Kaapverdische Eilanden afzakken tot we de noordoost passaat te pakken hebben, herkenbaar aan zijn specifieke wolken. Zo werd het toch nog een latertje.
dinsdag 23 november: dag van het vertrek
Na een rustige nacht in de baai van Santiago een schitterende rode zonsopgang en zowaar wat hoge bewolking. Een bejaarde zwemmer maakte een rondje om de boot zonder ons te storen.
We vullen straks de tanks, kopen het laatste fruit en brood - hoewel het eigengemaakte brood uitstekend bevalt - proberen een douane stempel te krijgen en vertrekken richting BARBADOS!
De start was met te weinig wind voor zeilen, dus werd het uren motoren. Rustige nacht, geen schepen op onze route.
woensdag 24 november: 1e etmaal 110 mijl
Een lichtje 's nachts. Bij het binnenhalen van de halfwinder even grote paniek, Ewout (>100 kg) verliest zijn evenwicht en valt achterover met halfwinder door de trampoline. Hij verdwijnt onder het schip en komt na enig gespartel aan de achterkant weer aan boord. Zonnebril en hoedje verdwenen, het is er 4700 m diep dus duiken was geen optie.
donderdag 25 november 160 mijl
Ewout vangt zijn eerste dorade (77 cm, ruim 1 kg schoongemaakt). Postduif uit Spanje komt logeren. In de avond ons waypoint Kaapverden omgezet in een koers 200 mijl NW van de Kaapverden. Trampoline gerepareerd met net van nylon.
vrijdag 26 november 110 mijl
Grabbags door Harry en Joke vervolmaakt. NE 1-3
zaterdag 27 november 120 mijl
De eerste dolfijnen om de boeg. 3000 mijl van Harlingen. Licht weer, aantal uren gemoterd. Ieder opgeschreven op welk tijdstip we aankomen in Barbados. Vetgehalte van de opvarenden gemeten. Een schip aan de horizon gezien richting zuiden. Zit de ARC (veel?) noordelijker?
zondag 28 november 135 mijl
Vliegende vis op de trampoline. Gebakken voor het ontbijt. De klok een uur terug. Middag positie 22 02.804 N 25 07.447 W. De tropen beginnen ten zuiden van 23 30 N, de kreeftskeerkring. Daarom zit de middagtemperatuur steeds boven de 25 graden! Onze duif weet van geen wijken. Prima moment om de Belgische vlag naast de Nederlandse te hijsen, hetgeen een dankbare Vlaamse opleverde. Prachtige zonsondergang: voltallige bemanning op het voordek getuige van de groene flits. Diner buiten in het donker. Lichtje aan de horizon! Geen radar echo, koers naar het zuiden. Heldere sterrenhemel met enkele satellieten voor de maan opkwam. Om 21 uur passeerden we de 2000 mijl grens naar Barbados. Geen vis, geen dolfijnen. Wel het lang verwachte emailtje van de Arpeggio: ze zitten 250 mijl ten zuiden van ons! Ook geven ze tijd en frequentie voor een radiokontakt.
maandag 29 november 135 mijl
Prachtige zonsopgang, gefilmd om te zien of er dan ook een groene flits is te zien. Sigrid kreeg een mail met verklaring: "Jules Verne gaf aan dat een oude Schotse legende zegt dat iedereen die zo gelukkig is is om een groene flits te zien nooit meer misleid zal worden op liefdes vlak en vanaf dan in staat is diep in zijn eigen hart te kijken en de gedachten van anderen te lezen." Michiel zag plotseling een zeil aan SB. Radar aan, afstand 7 mijl. Onze koers iets verlegd en opgeroepen over de marifoon: geen respons. De CPA (closest position of approach) was 5 mijl achter ons langs. Na uren verdween hij zonder taal of teken uit zicht. Om kwart voor elf radiokontakt met George van de Arpeggio, ons eerste radiogesprek over de SSB. Bij hun alles wel aan boord. Weinig wind, veel motoren. Hij gaf ons de frequenties van de ARC voor positie meldingen en weerberichten. Leuk om de posities te plotten en te zien dat we midden in het ARC-veld liggen. De meesten varen dus een veel zuidelijker koers dan ik dacht. Vast invloed van een meteoroloog die betere winden in het zuiden voorspelde.
In het pikkedonker in de kuip gedineerd. De sterrenhemel was een en al melkweg met af en toe een lang spoor van een vallende ster. Zoveel sterren tegelijk maakten het moeilijk de bekende sterrenbeelden te onderscheiden. De zeevonken deden hun best maar maakten er weinig van. Op grote afstand passeerde iets met een rood licht en een snelheid van 33 knopen: oorlogsschip o.i.d.? Zodra de maan boven water was verdwenen de kleine sterren en waren de sterrenbeelden weer te herkennen.
Intussen via de mail aan het thuisfront posities opgevraagd van de Nederlandse schepen. Thuisfront enthousiast in de web sites van de ARC en de vertrekker's gedoken met als resultaat een email met de posities van alle deelnemers! Helaas snijdt de sailmail bij 11 kB tot deelnemer 119. Weer plotten natuurlijk.
dinsdag 30 november 115 mijl
In het vroege ochtendlicht kregen we bezoek van een tiental dolfijnen. Hoewel geen vliegende vissen op dek, zien we die ook steeds meer. Waar zwermen over de golven scheren zou grote vis moeten zitten, maar onze in octopussen verstopte haken bleven leeg. De zon kondigde zijn verschijning weer aan met schitterende gouden randen aan de wolken. De hele nacht was de wind omstreeks vijf knopen geweest, de motoren werden gretig gebruikt om toch wat mijlen te maken. Tegen koffietijd kreeg de halfwinder vat op de wind en haalden we eindelijk ruim 6 knopen. Na de lunch verraste Ewout ons met een zeiltje aan de horizon. De koersen kruisten en Joke maakte marifoon kontakt. In rad Frans antwoord, hij bleek in ieder geval een betere visser: 5 grote! Nadat ze na enige uren enkele honderden meters voor langs gingen trokken ze de zak over de spinaker. Weer radiokontakt: hun doel is Martinique. Joke gezellig gepraat, foto's gemaakt en wederzijds toegezegd via email. Ze draaiden achter ons langs met motorhulp, zwaaiden uitbundig. Even later ging de spi weer open en hervatten ze hun iets zuidelijker koers. In het donker zagen we hun licht langzaam aan de horizon verdwijnen.
Met de Arpeggio weer radiokontakt, er is iets met schip 172, deze zou al enkele dagen worden achtervolgt, ook als ze de koers 90 graden wijzigen. Het schip zou al een keer tot 400 meter genaderd zijn. Beangstigend maar onduidelijk. De Vrijheid die een wereldreis gaat maken zou de Arpeggio in de nacht ook rakelings zijn gepasseerd. Het weerbericht van de ARC gaat over Elly, Kate en Olga, de drie gebieden die we doorvaren. Om vier uur 's middags gaf het log aan dat we nog 1800 mijl van Barbados zaten, een derde van de oversteek achter de rug. Positie: 20 32 N, 29 15 W. Het diner bestond uit zoete aardappel, Thaise salade, Duitse Leverkaas met Mozzarella en een mango als nagerecht. De maan begint af te takelen, komt steeds later en mist een stuk. De diameter met de sextant gemeten lijkt onveranderd. Er blijft een beetje wind en met uitgeboomde genua lukt het boven de 4 knopen te blijven.
woensdag 1 december
De dageraad bracht rondom flinke wolken met een bui eronder. Toch de halfwinder bak met een blik achterom. De hoeveelheid wind in een bui is altijd moeilijk in te schatten. De Nederlandse vlag was in de dubbele dreg van de hengel gekropen, resultaat heel wat gaten. Voor reparatie naar Joke met haar Sailrite naaimachine. Een bui bracht 20 knopen met als resultaat dat we 10,3 klokten, maar helaas voor korte duur. De bijbehorende regen zorgde dat het zout van de ramen werd gespoeld en de bemanning zich met shampoo meteen kon wassen. Gelukkig bleef daarna de wind in de buurt van de 10-12 knopen hangen.
Op de ARC frequentie hoorden we Nederlanders (posities resp. 80 en 130 mijl voor ons) met elkaar praten, het weerbericht inclusief een tropische storm, enkele posities en op de afgesproken tijd George van de Arpeggio die een bijzonder goed etmaal (15-25 knopen wind) had met een hoge gemiddelde snelheid. Hij was zo verder op ons uitgelopen...
De Fransman van gisteren had lange lijnen van zo'n 50 m achter het schip hangen dus Ewout ook proberen en ja hoor, in de middag een tweede dorade, nu van 76 cm. Ze waren juist bezig om de bbq achterop te monteren. Joke maakte rauwe hapjes - sushi - met ingrediënten door Ewout meegebracht. Met witte wijn een lekkernij (voor Japanners) . Van de rest maakte ze seviche - rauwe vis ingelegd met limoensap.
Het avondeten - de klok stond weer een uur verder achteruit, daar krijg je honger van - bestond weer uit exotische gerechten. Tijdens het natafelen plotseling een klap, het bleek dat de bulletalie was losgeschoten. Op de radar geen buien en ook geen schepen te zien. 's Nachts een schip voorlangs en een klein buitje, weinig wind.
donderdag 2 december 115 mijl
Overal regenbuien maar niet een die voor onze ochtenddouche wilde zorgen. Geleidelijk meer (brandende) zon: de parasol was echt nodig. Ochtend kontakt met de Arpeggio: zij hadden nog steeds een goede wind en zaten nu op 312 mijl ten zuidwesten van ons. Toch nam de wind voor ons ook toe tot 12 knopen en konden we op de halfwinder snelheden boven de 6,5 knoop maken. Onze Belgische gaste heeft een kaartje voor de vliegreis vanaf Barbados op zondag 12 december. Nog 1584 mijl in 216 uur om op zaterdag 11 december om 12 uur aan te komen: 7,3 knopen gemiddeld. vervolg vanaf 2 december
laatst gewijzigd: 14/04/06
