Barbados
donderdag 16 december
In de middag arriveerde de Evolution met Bob en Anja die we al kenden van de vertrekkersbijeenkomst. Het snorkelen bij de wrakken een paar honderd meter verder op was een groot succes: drie ondiep liggende wrakken met veel vis rondom en een schildpad die ons verwende. De bootjes met duikers en snorkelaars voeren af en aan, we weten nu waarom. Dan naar het centrum met als doelen: internetten - van drie weken de emails binnenhalen - en fruit kopen op de markt. De wandeling naar het centrum is kort, voor je het weet ben je bij de brug en zie je de parlementsgebouwen liggen. Voor de brug staat een soort poort met een verklaring over vrijheid. Het standbeeld van Nelson, dat er eerder was dan in Londen en ook nog eens werd gedraaid, is onopvallend. De winkelstraten zijn vol mensen, veel winkels hebben Kerst etalages. Op een plein een optreden van een aantal carnevalsdanseressen en een steltloper.
Het internetcafe bood de mogelijkheid een stick te gebruiken, hèhè. We worstelden ons door zo'n 800 emails heen. Het lukte nog niet om de site bij te werken, de goede codes gewoon vergeten.
vrijdag 17 december
Snorkelen bij de wrakken. Behalve een schildpad veel vis, vooral de sergeantmajoor vissen, een scorpioenvis en een soort murene. De wrakken liggen niet diep, ideale plek om te snorkelen. ´s Avonds op tien meter achter de Zeevonk nog een schildpad.
zaterdag 18 december
Vroeg in de ochtend arriveerde een Nederlands jacht al zeilend. Opvallend was dat aan de achterkant iets naar beneden hing. Polshoogte genomen maar vlak voor mij deed een Nieuwzeelander hetzelfde: spinnaker overboord en in de schroef. De opvarenden van de Sun-Ra uit Lemmer waren niet echt blij: 600 mijl met de spinnaker onder het schip gevaren, met geen mogelijkheid los te krijgen. De Nieuwzeelander kwam terug met zijn zoon en twee duikuitrustingen. Ze hadden minstens een kwartier nodig om het zaakje los te maken, helaas moest er wel gesneden worden. Met de lijnbus voor 1,50 Barbados dollar (ongeveer 1 Euro) twee uur lang de westkust en de noordkant van Barbados de wegen al toeterend onveilig gemaakt.Veel rijkdom - de platinakust - bananenplantages en rietsuikervelden. Enkele restanten van stenen molens maar vooral overal kerkjes van allerlei godsdienstige stromingen. Een geweldige ervaring.
zondag 19 december
Aan de website gewerkt en aan het onderwaterschip gewerkt. Nederlands bezoek zwemmend vanaf het strand. Bekenden van de klipper Hollandia uit Harlingen, wonend op Barbados. Aanbod gekregen te komen internetten. Vino verde gedronken op de Sun-Ra bij Willie en Ria.
maandag 20 december
Al vroeg bezig met de website om deze te kunnen bijwerken. Internetten bij Jules, de Nederlander die tien jaar geleden hier aankwam met zijn jacht en is gebleven. Hij woont in een oud groot typisch inlands huis aan een stuk bos waar apen zitten. Het lukte nog niet vanwege het ontbreken van een noodzakelijk voedingskabeltje. Hij nodigde ons uit om morgen elders met schildpadden te gaan zwemmen. Warme maaltijd samen met de bemanningen van de Sun-Ra en de Evolution om twee uur bij de jachtclub nadat we eerst inschreven als tijdelijk lid. Dit diner op het strand onder de bomen was erg gezellig, duidelijk ook een bruisende jachtclub. Om vijf uur weer naar Jules, een bijzondere ervaring om Barbados zo van binnen uit te zien. Het internetten kwam nu voor elkaar. Hij beschikt over een schat van informatie over zeilen en Barbados, geen wonder dat we wat langer bleven.
dinsdag 21 december
Om negen uur naar het strand samen met Willy en Ria van de Sun-Ra om met Jules naar een plek te gaan waar je kunt zwemmen met schildpadden. Hij stond al te wachten en na bij de vismarkt een zak visafval voor de schildpadden te hebben gehaald ging het richting Speightstown. Vanaf een strandje naar de plek met schildpadden gesnorkeld. Hier lagen al een paar grote dagcatamarans waarvan de gasten met zwemvest in het water dobberden om een glimp van de schildpadden te kunnen opvangen. De vier aanwezige schildpadden lieten zich inderdaad verleiden met stukjes vis, ze aten uit je hand en het lukte om mooie onderwater opnamen te maken. Willy was zo enthousiast dat hij vergat dat hij eigenlijk niet kon zwemmen. In Speightstown een minilunch op het terras aan het water. Jules bood aan om ook een paar mooie plekken aan de noord- en oostkust te bezoeken waarop wij enthousiast reageerden. De weg slingerde zich door suikerrietvelden en gehuchtjes tot we aankwamen bij Little Bay, een prachtige minibaai waar golven met geweld probeerden binnen te dringen. In het ondiepe kommetje achter de geweldige fonteinen zwemmen en genieten. Op het strand kleine heremietkreeftjes die hun huisje op de rug meesjouwden. Het volgende doel was een prachtig uitzicht boven op de klippen aan de noordoost kust. Een gerestaureerde molen verderop mochten we eigenlijk niet fotograferen (tegen betaling te bezoeken). Door een mahoniebos zakten we verder af naar het zuiden, naar het Codrington College, een prachtig complex in oud-engelse stijl. Onderweg vertelde Jules ons veel interressante zaken over dit gebied. Weer terug in Bridgetown nodigde hij ons uit voor een drankje bij hem thuis, het was nog te vroeg voor een Bajaans diner in bistro Monet waar zwaardvis het menu van de dag bleek te zijn. Zeer dankbaar voor deze bijzondere dag namen we na het diner afscheid van hem. Moe maar zeer voldaan zochten we in het donker de rubberboot op het strand weer op die er nog onaangetast bleek te liggen. Willy en Ria gingen nog even mee om de Zeevonk en de foto's van deze schitterende dag te bekijken (natuurlijk kregen ze ze -nog warm- op CD mee).
woensdag 22 december
Al vroeg de laatste trainingsloopje op het strand: 2x 1386 m bij >25 graden. Afspraak om 11 uur bij Jules voor internetten. Vandaag vertrek naar Martinique! Maar wat hebben we genoten op Barbados. Onze Nederlandse lotgenoten gaan naar het zuiden, Trinidad. Wij krijgen gasten voor de Kerst op Martinique en gaan dan naar het zuiden.
Na de koffie allereerst de mast in om het kapotte toplicht te vervangen, de verstaging te kontroleren en luchtfoto's te maken. Door de kapotte motor van de ankerlier moest het klimmen op handkracht, goed voor cde konditie.Tussen de middag kwamen Willy en Ria ons ophalen voor diner bij de jachtclub. Aldaar was de drukte de keuken de baas en moesten we het eerst uitzingen met een drankje. Het bestellen had wat voeten in aarde: de door ons uitverkoren spijzen waren niet meer leverbaar. Door alle gezelligheid werd het laat in de middag dat we opstapten. Het uitklaren in de grote haven moest nog voor het vertrek. Met de rubberboot planerend naar de vissershaven en verder een weg banend over de vismarkt kwamen we tegen ondergaande zon bij de havenautoriteit, de immigratie en de douane. De rituelen met crewlists en stempeltjes herhaalden zich en in de beginnende duisternis hieuwden we het anker. Barbados vaarwel, een geweldige week gehad op dit schitterende eiland.
laatst gewijzigd: 14/04/06
