Martinique
maandag 10 januari t/m zondag 23 januari
Inklaren
Het inklaren in Fort de France moet in de winkel voor scheepsbenodigdheden, voor de eigenaar ervan een lukratieve zaak. De douane had kennelijk geen zin om voor die paar bootjes per dag een douanestation met bemanning te handhaven.
Ankerlier
Wie schetst onze verbazing toen de shipchandler een 24 volts motor had van 1200 Watt? Hij had echter niet de Leopard ankerlier voor onderdeks, wel de Tigre voor bovendeks. De prijs loog er niet om: 200 euro duurder dan in St. Maarten. Om voor dat verschil nog weken zonder ankerlier te moeten varen was niet slim dus: doen!
elektrische onderdelen
Waar vind je een zaak waar je zekeringen, kabel, kabelschoenen, etc. kunt kopen? We hadden eerder in Le Marin een automatische zekering gekocht voor 38 euro, dezelfde kostte hier 76 euro en later zagen we hem voor 177 euro!
geldzaken
Het lukte niet om met de creditkaart geld op te nemen. Via de email bleek bij de post in Harlingen een bericht binnengekomen dat Visa de kaart had geblokkeerd, ze bleken overbezorgd voor ons n.a.v. wat zij een dubieuze handelingen vonden. Een telefoontje loste alles op. Voortaan zullen ze per email zoiets melden en kunnen wij hen ter plekke met een collect call bereiken.
trampoline
weken gelden vonden we al prima trampoline materiaal, de zeilmaker wilde niet alleen van de rol leveren maar de tramoline ook maken. De groothandel deed vaag. Een nieuwe belronde leverde nog niets op.
vissenboek
Een Engelstalig boek met de Caribische vissen zou misschien bij een duikwinkel te vinden zijn. Intussen = hoera - vonden we ons Caribisch vissenboek, ooit gekocht op Bonaire, bij de duikpapieren. Het snorkelen kreeg er als het ware een extra dimensie bij.
elektrische tondeuse
Hoe komen de mensen hier aan zo mooi kort haar? We zijn vele winkels binnen geweest zonder sukses. Intussen groeit ons haar door...
tam-tam
's Avonds hebben we al vaker uren kunnen genieten van een soort band met veel slagwerk. Oefenen voor het carnaval?
yachties
Een enthousiast weerzien met de bemanning van de Paseafic, hij een Fransman, zij een Australische. We waren in Las Palmas een week buren. Zij zijn onderweg naar Nieuw Zeeland om daar te gaan wonen.
snorkelen
We hebben nog nooit zoveel en op zulke mooie plekken kunnen snorkelen. Met name op Martinique in de baaien van Grande en Petite Anse d'Arlet is het water glashelder en rijk aan vis, koralen en sponsen. Met het zonnetje er op een adembenemende (nee, niet letterlijk) onderwaterwereld.
duiken
Waar duikscholen zijn en hun bootjes op bepaalde plekken ankeren daar zijn ook de mooie duikplekken. Gisteren waren we bij Grande Anse d'Arlet op 12 meter diepte totaal verrast: wat een schoonheid!
Fort de France
De stad heeft een aantal bezienswaardigheden waarbij de bibliotheek van Schoelcher (een advocaat die zich inzette voor het afschaffen van de slavernij) van ijzer, gemaakt in Frankrijk, veruit de kroon spant. Met de mooie bomen er omheen een plaatje.
het weer
Het heeft de afgelopen week veel geregend, af en toe in forse buien. De temperatuur bleef op 25 graden. Gelukkig hadden we geen vaarverplichtingen.
internet en telefoon
We kochten een simkaart voor de Franse eilanden om goedkoper naar Nederland te kunnen bellen en idem te internetten. Helaas, bij thuiskomst bleek dataverkeer niet mogelijk op een kaart. Ons nieuwe nummer is: 0696 914474.
Ons oude emailadres (hjbijl@knmg.nl) is per 1-1-2005 vervallen. Alles gaat nu via info@catzeiltochten.nl of per sailmail.
Ons internetcafe in FdF kost 7 euro/uur. We kunnen daar wel onze laptop aansluiten zodat niet alles via de stick moet. Eindelijk was er een deskundige die wist hoe je de aansluiting moest veranderen: het IP-adres en het DNS-serveradres moesten bij de LAN-verbinding worden ingevuld, dit ging dus bepaald niet automatisch
Pilots
Onze pilot van 2003-2004 lijkt recent maar de veranderingen op Martinique zijn niet bij te houden. Zo vonden we een "chantier naval" met een aantal shipchandlers, een zeilmaker, een motorenzaak, twee rvs- en aluminiumbedrijven en een tankstation, alles onder een dak. Het lukte bij sommige zaken zelfs ook om business-to-business kortingen te bedingen.
zondag 16 januari
De talrijke jachten in de baai van Grande Anse d'Arlet liggen er om zes uur 's morgens na een regenbuitje rustig bij. Het daglicht komt snel. hier en daar wat beweging en zelfs al iemand die te water gaat. Je ziet mensen- op een Russische boot - zich wassen op het achterdek, een Fransman die de planten verzorgt. Dan een Belgische boot waarop twee jonge kinderen die met zwembandjes met de moeders te water gaan. Een rubberboot wordt leeggeschept. Een enkeling met een kopje op het voordek. Een rubberboot komt terug van de wal, de gelukkige eigenaar heeft een drietal stokbroden onder de arm. Een catamaran vaart weg. Het catamarangehalte is 8 op de 50 geankerde schepen, er liggen slechts twee motorboten. Een heel ander beeld dan op de Friese meren.
Een wandeling over het strand - op sommige plekken 0 meter breed - op zoek naar duikshops aan het water om de flessen te laten vullen leverde 2 adressen op. Het was zelfs in de namiddag nog behoorlijk heet op het strand en de meeste mensen lagen er wat apatisch bij. Slimmerikken lagen onder de spaarzame palmbomen of onder een palmbladen parasol. Veel monokini, we zijn duidelijk op een Frans eiland. Een restaurant bood live ketelmuziek en de frisse wind van een airco, we lieten ons makkelijk ompraten voor het nuttigen van een planteur en een ti-punch.
maandag 17 januari
Klusjesdag zonder regen! De telefoonkaart was op na een gesprek met Roelien, onze zaakwaarneemster in Harlingen. Naar de wal met de duikflessen: niemand aanwezig bij de duikshop, morgenochtend om 8 uur kon het. Boodschappen deden we in een simpele zelfbediening met als beloning een cocosijsje.
Te water met camera naast de boot: anderhalf uur lang genoten van het prachtige onderwater gebeuren. Aan interessante vissen zagen we: murene, blue spotted cornetfish (80 cm), trompetvis bruin, blauw en geel, sanddiver, longspine squirrelfish, French grunt en bluestriped grunt, yellow goatfish, spotted drum, foureye butterflyfish, French angelfish, sergeant major, yellowtail damselfish, cleaning goby, stoplight parrotfish, smooth trunkfish, porcupinefish, blue tang. Maar ook zeeslang, borstelworm, vele koralen en sponsen. Aquariumhouders herkennen deze namen misschien, voor ons een nieuwe wereld. Om ze op foto vast te leggen was een nieuwe sport, sommige vissoorten tonen een schuw gedrag en moet je er achter aan om ze te "vangen". Intussen hebben we een paar prachtige opnamen gemaakt die we jullie niet willen onthouden.
dinsdag 18 januari
Om 8 uur bij de duikschool voor het vullen van de flessen. Rubberboot op het strand. Deze maakt trouwens water, de schelpen op de rotsen van de vorige dag waren te scherp? Geen levend wezen te zien. Opvallend is dat de deur van de voorraadschuur van het restaurant uiitnodigend open staat met zichtbaar grote flessen Pernod, etc. Na een half uur nog niemand dus de gelegenheid om langs het strand hard te lopen. Om 9 uur kwam een Franse gepensioneerde pastoor uit een dorpje in de Jura voor een duiktocht. Hij sprak geen Engels dus de conversatie moest in het Frans. Er druppelden om kwart over negen nog meer duiklustigen binnen en de leiding van de duikschool. In rap tempo werden deuren ontsloten, konden mijn luchtflessen aan de compressor. De goed Engels sprekende instructrice kon mij het adres geven van een grote duikzaak waar ze compressors verkopen. Na 10 euro te hebben betaald met volle flessen terug. Voor de koffie snorkelen naast de boot, een groepje inktvissen keek mij nieuwsgierig aan maar besloot toch om wat afstand te houden. Na de koffie klussen. Voor de lunch duiken om de hoek, waar de rotsen steil naar beneden gaan tot zo'n 13 meter en dan overgaan in vlakke zandbodem. Weer nieuwe vissoorten gezien onder ander een pinochio butterflyfish. Opwarmen aan boord, klussen en voor de thee nog even rond de boot snorkelen. Een vermoeiend programma?
woensdag 19 januari
Filipo van het duikcentrum schetste een kaartje met een goede duikplek. Vanwege een bijna lege benzinetank voeren we met de rubberboot eerst naar Petite Anse d'Arlet. Het dichtstbijzijnde tankstation was echter bij Anse Mitan volgens een pleziervaarder die bij Petite Anse voor anker lag. Wij terug naar de Zeevonk voor een rubber ringetje dat ontbrak in de koppeling van de duikfles. De duikstek was weer prachtig; een zanderige bodem op 15-20 meter met pilaren waarop allerlei koralen en sponsen groeiden. De kleuren waren ook schitterend dankzij de zon en het heldere water.
Bijzonder was het weer: de wind kwam uit het westen(!), windkracht 1, gepaard met wat deining zodat de ankerliggers tijdelijk lekker lagen te rollen aan lagerwal. 's Avonds werd alles weer normaal.
Het Creoolse diner bestond uit kokoskip, rijst, bruine bonen, banaanprak, schijfje ananas en een blaadje sla en vulde uitstekend. De geflambeerde banaan voor Joke werd brandend opgediend.
donderdag 20 januari
Met het laatste restje benzine naar de kant voor het vullen van de duikflessen. Het was weer een gezellige drukte op het duikcentrum, de baas, Corinne en Filippo schudden me op hun Frans de hand. Helaas kon Filippo me geen benzine leveren. Bij de duikgasten waren ook weer de Duitsers die ik al eerder had gesproken en spontaan bood hij aan na de ochtendduik met de auto benzine te halen aan de andere kant van de bergen. Ik stelde daar een zeiltochtje in de middag tegenover.
We doken weer op dezelfde plek en het eerste wat we zagen was een grote barracuda van dik 1 meter die ons op afstand in de gaten hield. Ondoorgrondelijke beesten, was hij nieuwsgierig of dacht hij aan aanvallen? Toen Joke met fototoestel op hem afging koos hij het hazenpad. Een paar minuten later zagen we twee barracuda's. Had hij versterking gehaald. Ze bleven op eerbiedweaardige afstand, nauwelijks te fotograferen. We daalden verder af en genoten ontzettend van het onderwaterlandschap dat zich voor ons uitrolde. We keerden om toen de lucht op de helft was. Toen bleek dat we een fikse stroom tegen hadden. Het werd hard werken en de lucht was weldra zover dat we moesten opstijgen. De afstand tot de rubberboot was fors en de oppervlaktestroming idem. Het kostte veel moeite om dichterbij te komen maar met alle ledematen werkend lukte het na enige tijd al boekten we maar langzaam vooruitgang. Na dit sportieve gebeuren was het heerlijk toeven boven water in de brandende zon.
Mijn afspraak om met de auto benzine te halen ging door. Claus stuurde ons over het minipasje naar de Texacopomp aan het begin van Les Trois Ilets. Tanken en terug. Hij probeerde nog een huurauto voor de volgende dag voor ons te regelen doch alles was bezet. In de namiddag haalde ik ze op en genoten we in de kuip van de prachtige luchten tot aan de duisternis. Het waren zeilers met ervaring in Noorwegen, Zweden, Finland en Rusland.
vrijdag 21 januari
Samen naar het duikcentrum, flessen vullen, kopje koffie en even bij het internetwinkeltje gekeken. Heftige golven aan het strand. Bij het wegvaren krulde een over me heen; lekker nat dus. Aan boord pilots doorgenomen om een reisschema tot voorbij de zomer te kunnen maken. De BVI (Britisch Virgin Islands) zien er aanlokkelijk uit doch Claus was er minder positief over. Bonaire tijdens het hurricaneseizoen is een mogelijkheid maar wat kan je daar je gasten in twee weken bieden?
Door de golven was het water troebel en viel er niet te snorkelen. Voor het duiken hadden we een rustdag. De bruine cocosnoot lag uitdagend in de fruitschaal: de hamer gepakt en met een paar ferme tikken kwam het binnenwerk in zicht. Doordat hij had gelekt was er een open verbinding ontstaan met de buitenwereld met desastreuze gevolgen: schimmel en rot. Overboord dus. Een groene kokosnoot gingen we met de boormachine te lijf om het vruchtsap te kunnen drinken: dit smaakte goed zodat we onze organen weer even konden zuiveren (volgens de boatboy in St. Lucia die hem voor ons uit de boom haalde).
Onze Duitse kennissen haalden ons na vijven op om boodschappen te gaan doen in een grote supermarkt met kleine prijzen (?) zo'n 30 km verder op. Flinke drukte maar het kwam ons wat overdreven voor om er zo'n eind voor te moeten rijden.
zaterdag 22 januari
Wederom klusjesdag: Joke vertaalde een deel van de website in het Engels, ik probeerde weer geluid uit de scheepshoorn te krijgen. Murphy hielp mij en na uren zweten - met tussendoor een duikje - was de diagnose: iets op de printplaat niet in orde. In de middag verscheen zowaar een Nederlands schip en tot ver in het donker hielpen we de wijn te testen van solozeiler Maarten. Hij was overgestoken van St. Lucia met pittig weer: veel buien. Ook hier op Martinique werden we een aantal keren door een flinke bui geplaagd.
