Reis
naar de zon deel 51
Margarita-Martinique
13 december-24 december 2006
Hurricane
seizoen voorbij
We
hadden veel eerder kunnen vertrekken naar het noorden maar om
samen met Marg de Venezolaanse eilanden te bekijken had de voorkeur.
Na haar vertrek en na goedkoop boodschappen te hebben gedaan
(vooral wijn en rum) en natuurlijk alle dieseltanks volgetankt
willen we onze reis vervolgen. Het tanken had wat voeten in
aarde, normaal komt 's morgens vroeg het tankbootje, de 'Maria
del Carmen" langs doch die ochtend nou net niet. Het tankstation
is een stuk verder en toen besloten we dan maar per rubberboot
met lege tanks te gaan ipv met de Zeevonk. Zo gezegd zo gedaan.
Met wind en golven achter naar het tankstation en daar in de
golven de tanks gevuld: 10.000 bolivar voor 180 liter (1US$=2500
bolivar), dus 180 liter diesel (je leest het goed) voor US$
4! Vervolgens tegen wind en golven terug, de tank van een der
buitenboordmotoren lekte bij de slangaansluiting en samen met
het buiswater werd het een vies boeltje. Plan: tanks legen in
de hoofdtank en nog een keer op en neer. Bij het legen van de
tweede tank kwam de "Maria del Carmen' langs (toeval bestaat
niet) en Joke bestelde 150 liter voor de volgende ochtend. Ze
waren wat laat doch om negen uur zaten we vol diesel en hadden
we zelfs 20 liter extra benzine aan boord. De diesel kostte
nu echter 7 cent per liter...
Nadat
we Robert, de wifi-man hadden betaald konden we vertrekken:
eerstvolgende doel Los Testigos, een eilandengroep op 45 mijl
in het noordoosten. We hoopten er ook At en Dia van de "Angelique
II" te treffen. De wind was spelbreker, pal tegen en motorzeilen
schoot niet op. Na uren tobben besloten we ons doel te verleggen:
de eilandketen 'ergens'. De gribfiles voorspelden SE-wind voor
de nacht dus vol goede moed voeren we noordwaarts. Het duurde
lang voor de wind ging meewerken en we raakten steeds verder
van de eilandketen af. We hadden geen keus want overstag betekende
bijna zuidwaarts... In plaats van een lange dagtocht naar Los
Testigos zeilden we de nacht in, vele mijlen van de eilanden
verwijderd. Maar ook de volgende dag bracht ons niet dichter
bij een eiland. Weer een nacht verder, de wind werd iets gunstiger
maar bleef zwak. Bij toerbeurt een motor aan om toch wat in
de goede richting te komen. 's Avonds trok de wind wat aan en
gingen we de derde nacht in. Weer schitterende sterrenhemel,
vooral Orion en het Zuiderkruis speelden een hoofdrol. De maan
liep op zijn eind en kwam steeds later. De volgende ochtend
ruwe golven, windkracht vijf. We rolden tijdelijk de genua in
en reefden het grootzeil. De wind hield het niet lang vol en
spoedig zeilden we in een steeds rustiger zee onder vol zeil.
De Pitons op St. Lucia en zelfs een glimp van Martinique waren
in het vroege ochtendlicht te zien, maar de GPS bleef onverbetelijk
meer dan 50 mijl aangeven, dus nog een nacht... Nu bleef de
wind gunstig en naderden we Martinique, echter Le Marin in het
zuiden was onhaalbaar vanwege de te verwachten tegenstroom.
Koers op de hoofdstad Fort de France. In de vroege ochtend zeilden
we de baai binnen en om negen uur lieten we het anker vallen
bij Anse Mitan. Vier dagen en vier nachten en één
uur onderweg geweest, afgelegde afstand 305 mijl. Welgeteld
één vliegende vis gevonden op dek, geen vissen
gevangen. Nagenoeg de hele tocht schitterend zeilweer gehad,
slechts een middag wat buien waar we omheen konden zeilen en
een ochtend met een ruwe zee bij een dikke vijf.
Een
half uur later kwam een Franse catamaran op ons af en in het
Nederlands kregen we te horen dat ze regelmatig onze website
bekeken. We nodigden ze uit voor een drankje en na hun (huur-)schip
geankerd te hebben kwamen ze aan boord: Nico en Delia die 'thuis'
ook een catamaran hebben, de "Go"
en er over een jaar of drie mee naar de Carieb willen.
Kommunikatie
perikelen
Bij
de aardige vrouw van het tankstation Ti Ponton klaarden we in.
We vroegen wat de wifi kostte via Orange (de KPN van hier),
ze gaf de folder met gegevens: 1 uur €7. Ze kon ons een
ander adres geven: de pizzeria Marina maar wist niet hoeveel
dat kostte. Wij naar genoemde zaak en jawel, daar zat iemand
achter de laptop. Maar het moest betaald worden: €10 per
dag. We betaalden per internet met de visa-kaart doch kregen
geen verdere verbinding terwijl we wel het password (getal)
intypten. Via het internet konden we niets, de website suggereerde
te bellen. Wat wil het geval, de simkaart (waarschijnlijk Orange
maar het stond er niet op) leek niet de goede want we konden
geen kontakt krijgen. Joke kocht belminuten en probeerde op
te waarderen, geen sukses. Dan maar bellen in het restaurant.
Daar verwezen ze naar de VVV of een telefooncel. Lukte niet
en onverrichte zake kwam ze terug. Weg €10? Nee, dan maar
via de sailmail een bericht naar de telefoonprovider. Het emailbericht
kwam terug, onbestelbaar... Intussen de gewone wifi op de Zeevonk
nog eens geprobeerd, blijken we zo gratis te kunnen internetten!!!
Motor
onderdelen nodig
De
stuurboord diesel buitenboordmotor van Yanmar loopt niet meer
op 3 cylinders en produceert een witblauwe rook. Het lukt om
een mecanicien te vinden, André, die bereid is om vanuit
de rubberboot aan de motor te sleutelen. Sommige onderdelen
waren moeilijk te demonteren, het was voor het eerst dat hij
deze Yanmar D27 zag. De volgende ochtend haalde hij in Le Marin
een werkplaatsboek op hetgeen het aanzienlijk makkelijker maakte.
Telkens als een veerboot voorbij snelde moest hij zijn R-been
uit het water halen, hij steunde ermee op de horizontale vin,
een twintig cm onder water.
dagenlang
op de rand van de rubberboot...
de
laatste loodjes by night
De
verstuivers nam hij mee naar Fort de France om ze te laten reinigen
en door te meten. Maar..., een aantal onderdelen was versleten
en op Martinique was niets te krijgen voor deze zeldzame motoren,
zelfs geen brandstoffilter. Het geluk wil dat we gasten uit
Nederland krijgen, misschien dat zij de onderdelen uit Nederland
kunnen meenemen. Van het internet plukten we een soort bestellijst
en André mocht aankruisen. Via Abma uit Sneek konden
we op het nippertje de bestelling doen, Yanmar in Almere was
bereid tot half vijf te wachten op iemand die het kwam afhalen.
Maar wie gaat er voor ons op vrijdagmiddag naar Almere? Gelukkig
bleek Rinske thuis en zij zag kans een koerier in te schakelen
die het op tijd kon afhalen en het de volgende dag naar onze
gasten te brengen. Nu hopen dat de douane niet ingewikkeld gaat
doen.
Zwitsers
als buren
François
heeft al drie wereldomzeilingen gedaan en heeft er nu genoeg
van. Zijn lichte 9 meter boot van multiplex wil hij verkopen
en dan? Samen met zijn zus Christien uit de Zwiterse Jura maken
ze nog even een tochtje Martinique-Guadeloupe. Hij liet ons
het vernuftige interieur zien van de twinkeeler (hoe heet dat
ook weer in het Ned.?), slimme laden en bakken en veel simpele
oplossingen.
De
bizarre oversteeek van Anse Mitan naar Fort de France
De
gerepareerde motor haperde al snel en met windkracht 5-6 half
betekende dat het wegdraaien van het schip. Zodra de motor het
weer deed ging het goed. Tot de motor niet weer aan de praat
was te krijgen. Ik daalde af om de kap te verwijderen, Joke
hield de scheepvaart in het oog. Dan geeft de autopilot het
signaal: eerst "off course" en dan "pilot stop".
Plotseling olie achter de boot, gelekt uit de motor? Op dat
moment geeft Joke aan dat het stuurwiel niets doet. Bij de pomp
van de stuurautomaat gekeken, niets aan de hand. Bij de SB stuurcylinder
wel: groene olie alom dus een lek! De situatie dan: forse zijwind
en korte golven, een BB motor die het probleemloos doet, een
SB motor die bij herhaling uitvalt of niet op toeren komt en
roeren die niet reageren op het stuurwiel of de stuurautomaat!
Met één zwaard naar beneden draaide we een rondje
dus weer snel omhoog. Slingerend bereikten we de ankerplek bij
het fort aan de overkant. Onze wad-ervaring met sturen op de
motoren bij het passeren van ondieptes was niet voor niets.
Bij nadere inspektie bleek een van de T-stukken op de cylinder
doorgeroest te zijn, iets wat voorspelbaar was en waar we al
rvs T-stukken bij Hydrive in Australië hadden besteld maar
die deden toen nogal ingewikkeld.
doorgeroest
dus stuurloos!
Hoe
komen we aan een nieuw essentieel, toch behoorlijk specifiek
onderdeel in Fort de France? Kan het eventueel worden gerepareerd?
Kerstboodschappen
in Fort de France
Gelukkig
was de Leader Price (een soort AH) deze zondag tot twee uur
open en kon Joke naar hartelust winkelen. Het busstation was
verlaten, rijden ze niet op zondag? Vlakbij ons kwam een groot
cruiseschip aan de pier liggen, ik telde 11 verdiepingen, de
"Sun Princess". Toen de duisternis inviel een prachtig
gezicht al die lichten, maar tegen zevenen vertrok hij zoals
gebruikelijk. Prachtig te zien hoe de loods door een speciale
deur aan boord kwam. We klusten de hele middag en verhuisden
alle spullen die in de BB-romp waren opgeslagen naar SB om zoveel
mogelijk ruimte voor onze volgende gasten te maken. De SB-romp
blijft zo privé. Om negen uur gingen we weer naar de
kant, nu om onze gasten op te wachten. Terwijl we daar zaten
kwam een jonge vrouw op ons af en vroeg of ze op ons bootje
moest passen, dat deed ze ook al voor een andere rubberboot,
namelijk die van haar Poolse schip dat net gearriveerd was van
de transatlantische oversteek.
volgend
verslag: Martinique-Guadeloupe
index
