Reis naar de zon deel 6

Lissabon-Madeira, een oversteek van 500 mijl

Zondag 10 oktober

Met opkomend tij de wereldberoemde rivier de Taag op. Natuurlijk vlak langs de Torre de Belem en het ontdekkingsreizigersmonument gevaren. Dan de grote hangbrug onderdoor, dat alles met een bakstagwindje 3. Wat we nergens gelezen of gehoord hebben is dat de brug zingt en hoe. Het autoverkeer raast over roosters, asfalt was mogelijk te zwaar voor de konstruktie. De ankerplaats die ons was geadviseerd zag er weinig aantrekkelijk uit. Omdat de jachthavens op een na allemaal erg duur waren voor een catamaran besloten we de Taag iets verder op te varen naar de jachthaven bij het terrein van de wereldtentoonstelling. Daar aangekomen bleek de jachthaven leeg, werd niet meer gebruikt. Joke riep per marifoon Port Control op, we moesten met de beginnende ebstroom maar nu met wind tegen terug richting de brug. De jachthaven lag achter in een gemengde haven waar ook kustvaarders, slepers en vissers lagen. Daartussen voelen we ons prima thuis.

De tocht over water langs Lissabon was schitterend, wat een architektuur, wat een (gedurfde) kleuren. Ook zag je duidelijk wat het oude centrum was met oude kerktorens, beeldengroepen en statige paleizen. Na een plekje te hebben gevonden aan een drijvende steiger lopend richting centrum tot we -bewust- tramlijn 28 tegen kwamen. Deze toeristische attraktie uit vervlogen jaren bestaat uit een klein houten trammetje dat door het centrum van Lissabon piept en belt. Afgeladen en lange rijen bij de haltes, een waar feest. Boven bij de Castello stapten we uit en zochten een terrasje want je krijgt er wel dorst van. Fado uit luidsprekers, live gitaarspel op straat en hordes toeristen, een glas vino verde in de hand, wat een heerlijke kombinatie. Gelaaft achter de toeristen aan door smalle straatjes omhoog naar de Castello. Geweldige uitzichten over de stad, je kon de hele ringmuur over en zelfs een toren op zodat je hoger stond dan de grote hangbrug in de verte. Dan over trappen, door steile steegjes naar het grote plein beneden. Hier stonden in de winkelstraten de tafels al gedekt voor het diner buiten. Onze vissen met veel olie besprenkeld smaakten prima. Met lijn 28 naar het eindpunt, dan met de moderne tram lijn 15 naar de haven terug, dat laatste zonder kaartje want daar hadden we geen verstand van. Aan boord terug zat een Engelstalig met blokletters geschreven briefje tussen de deur: we lagen op de vaste plek van een motorschip, of we maar wilden ... We maakten de Zeevonk nu vast voor een Britse driemaster à la de Albertus Johannes, onze overbuurman in Harlingen de laatste winters. Voor ons lag het gerestaureerde historische schip de D. Fernando II e Gloria, te bezichtigen overdag. De kanonnen staken uitdagend naar buiten. Je kon niet op de kant, er was geen stroom en geen water, dus leek een zoektocht naar de officials en de marina niet oppertuun.

Maandag 11 oktober Lissabon-Sines 62,3 mijl

Om 8 uur vertrek met de laatste eb naar buiten. Lissabon lag prachtig in de ochtendzon maar de wind moest nog komen. Op de Taag passeerden we talloze vissertjes die met een grote rol netten binnenhaalden. Ze zwaaiden steeds uitbundig naar ons en schreewden dat ze wel met ons mee wilden? Eenmaal op zee kwam een zacht briesje uit het westen en konden we hele stukken zeilen. Geen vis gevangen, geen dolfijn gezien, wel veel blauwe lucht en een zeer aangename temperatuur. De zon ging sissend onder. Na 12 uur varen kwamen we aan in Sines en gingen voor het strand ten anker. Op de navtex kwamen een voor een berichten binnen dat de havens tussen Finisterre en Lissabon weer open gingen. Een aardig stormpje geweest.

In de avond hebben we alle veiligheidsaspecten doorgenomen, de EHBO-spullen bekeken. Morgen boodschappen voor 5 dagen, de afstand naar Porto Santo (een van de eilanden van Madeira) is 467 mijl. Volgens de gribfile voor de komende 5 dagen krijgen we met maximaal 10 knopen wind te maken, 3 Bft. Conclusie: alle dieseltanks moeten vol. Water maken we zelf zoveel we nodig hebben.

dinsdag 12 oktober: start Sines-Porto Santo (Madeira) 467 mijl

De marina van Sines verzorgt ook de nodige papieren, hoewel we voor anker lagen moesten we toch betalen...de schrik sloeg ons om 't hart. Hoeveel dan wel? Een glimlach, heel wat geschrijf en gereken, het werd 3 euro 39. Met het opvouwbare steekwagentje in de brandende zon omhoog naar het plaatsje om daar groot boodschappen in te slaan. De minimercado had voldoende in huis en ook een postkantoor was aanwezig zodat Joke nog wat administratieve handelingen kon afronden. Om 1 uur konden we tanken en daar gingen we met een N 4 Bft richting Madeira. Pas na uren zeilen waren de Portugese bergen verdwenen. Rondom zee, voor hoeveel dagen? De duisternis viel snel in en het 3 uur op en 6 uur af begon. De prachtige sterrenhemel met melkweg verlichtte ons pad. Ook de zeevonkjes lieten zich niet onbetuigd: ons kielzog en de golftoppen straalden prachtig groen. De genua kon blijven staan zodat we een prima begin hadden.

woensdag 13 oktober: op volle zee

De wind bleef in de nacht lekker doorwaaien. Even voor achten kwam een oranje zon boven de horizon. De ochtendwolkjes verdwenen vrij snel zodat de zon vrij spel had en het textielloze tijdperk begon. De zonneparasol in de middag was niet nodig, het grootzeil dekte de kuip voldoende af. Als grote verrassing lag een inktvis van zo'n 20 cm in het gangboord en verder naar voren een bloederige vliegende vis van dezelfde afmetingen. De halfwinder nam het werk van de genua over toen we een zeil voor ons aan de horizon zagen. Volgens de radar op 5 mijl. Hoewel we eerst inhaalden ging hij er later kennelijk tijdens wat rustiger wind op de motor van door. Af en toe kruiste een vissersboot of een vrachtschip ons. Na 24 uur stond er 155 mijl op de klok. De losgeraakte BB-trampoline kreeg van Joke een naaibeurt op de nieuwe uit Amerika bestelde zeilmakers naaimachine en kon weer worden gemonteerd. Na het diner de halfwinder geruild voor de genua om nachtelijk geworstel te voorkomen, je weet nooit of hij met een flinke bui eraf moet. De gribfiles via de sailmail beloofden ook de komende dagen rustige wind tussen NE en SE. De satelliettelefoon staat aan maar weinigen weten ons nummer: 00870 764020057, het kost ook nog eens $ 2/minuut!

donderdag 14 oktober: richting Madeira

Een schitterende sterrenhemel met in de vroege ochtenduren een zeer heldere planeet Venus die op het water weerspiegelde. In het vroege ochtendlicht verwenden een stel kleine dolfijnen ons met hun capriolen. De temperatuur was 19,5 graad al voor de zon weer prachtige oranje boven de horizon verscheen. De buien die voor zonsopkomst aan de horizon te zien waren verdwenen snel en de zon begon lekker te branden. Ontbijt om half elf: fruit, taai Portugees bruinbrood, koffie, thee en sinasappelsap (tegen de scheurbuik). Joke speelde Portugese liederen op haar trekzak terwijl de BB-trampoline nu als ultieme zonnebank diende. Lekker lezen in de zon tot er een paar wolkjes kwamen. Tijd voor massage!

Zelfs met de halfwinder zakte het tempo tot 4 knopen bij een ware wind van 7 knopen. De zon ging glashelder onder, verblindend tot de laatste minuut. Bij het binnenhalen van de halfwinder bleek een scheur in het zeil, werk aan de winkel voor morgen. De duisternis viel weer snel in en het wachtlopen begon weer: 3 op, 6 af. In de nacht geen schepen gezien...

vrijdag 15 oktober: vervolg

Het duurde even voor de zon doorbrak maar toen bleef hij ook branden tot zonsondergang. De hele dag doorgebracht op de trampolines, daar wordt je bruin van. In de middag contact met een Deens jacht dat ons over de marifoon opriep, met Zeevonk nota bene, dat zag hij aan de blauw/gele halfwinder die we net hadden gehesen. Meteen viel ook een Zweed bij, goed voor Joke haar Zweeds want die pakte het gesprek op wat hen wel verbaasde. Later in de middag zagen we ze ook werkelijk, een voor ons op drie en een naast ons op zo'n mijltje of zes. De gerepareerde halfwinder deed het weer uitstekend bij NE 4 Bft. Pas in het donker kwamen lichten in het zicht van Porto Santo, het dichtstbijzijnde eiland van Madeira. Het was toch nog 20 mijl en de wind nam af. Kortom, het duurde nog uren voor we te plek waren, aan motoren dachten we zelfs niet, immers de hele tocht hebben we geen motor gebruikt. We brachten de tijd door met het maken van de Madeiriaanse (?) bezoekersvlag uit resten spinakerdoek en met hulp van de sailrite sailmaker naaimachine. Massage van gebruinde lijven viel ook goed en diner met geroosterde zalm alles onder de klanken van "Emotion of the Ocean" van Enya zorgden voor een onwezenlijke situatie. Zeilend met de autopilot had je de handen vrij mits je af en toe de horizon screende op kruisende schepen.

zaterdag 16 oktober: aankomst op Porto Santo 's morgens om 5 uur.

De vuurtoren knipperde braaf 3x en lokte ons naar een rustige ankerplaats. Het duurde wel lang zo met het doel in zicht. Je zag de straatverlichting de bergen opkronkelen en de oranje havenlichten fel schijnen. We naderden met 3 andere zeiljachten, goed te zien op de radar. Zodra we de baai invoeren nam de swell af. Joke lichtte het anker bij met een zaklantaarn en zag tot haar verbazing het anker op meer dan 10 meter diepte liggen. We vierden de aankomst met een heerlijk koel Portugees wijntje en stapten voldaan in bed, niet onder de wol want de buitentemperatuur zat al boven de 22 graden.

De oversteek was volgens het log 505 mijl in 3 etmalen en 15 uur. We zitten trouwens nu 2000 mijl zeilen van Harlingen. Na een paar uur slapen zijn we toch nieuwsgierig geworden hoe Porto Santo eruit ziet met daglicht. De wolken overheersen, een klein eilandje met weinig groen is zichtbaar, een lang zandstrand en enige kale heuvels zijn zichtbaar. Als we de baai uitkijken komt daar precies de ferry binnen, hoogstwaarschijnlijk uit Madeira. Een groot gevaarte wat op ons afkomt, echter hij vaart keurig langs ons, en gaat in de haven liggen. Doet ons wel direct denken aan de boten van Doeksen, ook een zeehond op de zijkant! Een bootje van de port control kwam ons welkom heten, uiterst vriendelijk, alles wel aan boord? We moeten ons na 14 uur melden met de scheepspapieren, heel Portugal doet daar erg formeel over. Na een heerlijke duik te hebben genomen in het water, wel 23,5 graden, tijd voor een kop koffie met stroopwafel (vandaag is de trouwdag van Henk & Joke, 1972...dus wat te vieren), heerlijk Hollands maar wel in een zeer aangename omgeving en een temperatuur van 29,8 graden.

Dat is echt vakantie vieren zo in de maand oktober. Heerlijk met een boek in de hand op het dek en met een muziekje op de achtergrond genieten we van deze zaterdagmiddag. De buiten de haven voor anker liggende schepen verdwenen een voor een in de haven: er komt slecht weer aan. Wij ook voor anker nu in de havenkom.

Het stadje op enkele kilometers afstand bood een kruidenier, terrasjes, toeristische paard en wagen en veel gezelligheid op straat. Het internetcafe vroeg € 0,30 voor het binnenhalen van een kleine 400 emailtjes in een kwartier, wat een schitterende prijs. Joke kocht een grote taart en nodigde een aantal scheepsbewoners uit zodat we 's avonds de bemanning van de Miss: Roland en Tineke; de bemanning van de Nederlandse catamaran Spirit, de bemanning van de Franse catamaran, de bemanning van een Zweedse jacht en de bemanning van een Deens jacht. Het werd heel gezellig met dit internationale gezelschap en dan blijkt eens te meer dat de kajuit van de Zeevonk heerlijk ruim is. Tineke trakteerde ons op eigen gebakken brood, een genot na het taaie Portugese van de afgelopen dagen.

zondag 17 oktober: wel of niet naar Madeira?

Na een uurtje trainen op het strand en een duik in de warme zee naar het kantoortje van de marina waar een Madeiriaanse schone in goed Engels je wensen probeerde te vervullen: recente weerkaartjes had ze nog niet, later maar terugkomen. De weerfax kaarten waren wat onduidelijk maar eenmaal de kaarten van het internet van de marina ontvangen was het duidelijk: er kwam veel wind aan uit de S-SW 25-30 knopen (windkracht 7). Gezien onze ervaringen van een week geleden nemen we geen risiko: ''better safe than sorry''. De komende dagen zullen de golven opbouwen tot drie meter, dus waarschijnlijk liggen we een tijdje in Porto Santo. Onze gaste zal met de reguliere veerdienst toch op tijd in Madeira zijn.

Na de koffie aan boord bij de Miss terug voor het uitbrengen van een tweede anker. Het was nog niet klaar of een Nederlands echtpaar George en Melanie van de de Arpeggio met hun hummeltjes van 3 jaar en van 10 maanden kwamen met hun rubberboot langzij. Voor 1 jaar op pad: rondje Atlantic is hun voorlopige doel.

Het tweede bezoek aan het stadje was bedoeld om het huis waar Columbus in gewoond heeft te bezoeken. Het als museum ingerichte bouwsel was al weer gesloten. De wind en bewolking namen toe en het begon te spetteren. Na een overdekt terrasje weer op de Zeevonk aan. De rollers begonnen over de pier te spatten, zou het feest beginnen? In de haven werden de schepen steeds onrustiger, de wind floot door het want. De ankerliggers rolden en stampten, door zijn breedte lag de Zeevonk relatief rustig.

Voor het afscheidsdiner met de taxi naar het dorp, het nieuwe, moderne restaurant Infante. Hier was het feestelijk zowel door de mooie stijl als de uiteindelijk wat warmere benadering van de Roemeense kelner en Azoorse kelnerin die loskwamen toen we wat persoonlijker vragen stelden. De gerechten waren heerlijk en met een verzadigd gevoel weer met een taxi naar de haven. De wind was niet echt toegenomen, we voelden ons volkomen veilig in de haven.

maandag 18 oktober

Afscheid voor tijdelijk? Onze gaste vertrekt vandaag met de veerdienst naar Madeira voor een week wandelen aldaar. Benieuwd wanneer wij naar Funchal kunnen qua wind en golven. Sonja van het kantoortje van de marina voorziet ons van de laatste weerkaarten: vannacht tot morgenochtend komt een gebied met 35-40 knopen wind en golfhoogte 2.50 m naar ons toe...

Madeira-Canarische Eilanden

terug naar kaart

programma

last minute

index

laatste wijziging: 29-oct-04