|
|
Reis naar de zon deel 8:
Oversteek Madeira-Canarische Eilanden
zondag 31 oktober: de oversteek naar Tenerife
Afscheid van Funchal na 8 dagen genieten. Vertrek met weinig wind maar stralend weer. De wintertijd is aangebroken, de klokken gaan nu op GMT (Greenwich Mean Time)=UTC dus 1 uur achteruit. De zon komt nu om 7.30 uur op en gaat 18.15 onder en dan is het heel snel donker. De Arpeggio in de marina was nog in diepe ruste met de schoenen onder een zeiltje in het gangboord. Ons anker zat goed vast na een windkracht 6 in de haven de afgelopen week, mooi bruine klei kwam er mee boven. Bill en Jacky zwaaiden ons uitbundig uit. Langzaam verdween Funchal aan de horizon maar na 40 mijl was Madeira nog steeds te zien. Intussen was de wind gekomen en met snelheden tot 10 knopen voeren we richting Tenerife. Tegen de avond ging de wind wat liggen en voor het donker haalden we de halfwinder naar beneden. Om half negen kwam een prachtige maan ons verblijden.
maandag 1 november: dag 2 van de oversteek
We kwamen zeilend de nacht door zonder een ander schip te zien. De wind viel weg en we klokten ons eerste etmaal 104 mijl. De motor moest het overnemen want zelfs met de halfwinder kwamen we niet tot 2 knopen. Intussen ons nieuwe vistuig van 30 m met inktvis en gigantische haak uitgerold. Zit er opeens iets blauws aan, plastic zak? Natuurlijk niet, het was onze eerste dorade van 54 cm! Na vereeuwigd te zijn kreeg hij een slokje rum in de kieuwen als narcose. Vistuig weer overboord - ik was nog niet klaar of weer blauw, veel groter 68 cm, 1,3 kg schoongemaakt. Dit was voldoende voor enkele diners dus visgerei maar opgeborgen. Joke met haar prachtige fileermessen aan de slag (met dank aan Jan voor de fileerles).
Herhaalde piepjes deden ons zoeken naar de oorsprong van het geluid: het bleek een liftertje lijkend op een witte kwikstaart. Hij kwam zelfs binnen en inspecteerde de geluidsinstallatie en de boekenkast...
Toen daarna een groep dolfijnen met veel jonkies onze boegen een half uurtje als speeltuin gebruikte en de gefileerde dorade op het bord kwam kon onze dag niet meer stuk. Bij zonsondergang nog even geprobeerd te zeilen maar de wind bleef hangen in NE 1-2. Het grootzeil lieten we staan voor als er wind kwam. Met ruim 5 knopen op een motor kwamen we in ieder geval vooruit met als bewijs dat er een licht aan de horizon verscheen: een vuurtoren op de Selvagens Eilanden, zo'n 170 mijl van Madeira.
dinsdag 2 november: aankomst Tenerife
Vroeg in de morgen kwamen de lichten van straatverlichting op Tenerife in zicht. Niet lang daarna werden de contouren van de hoogste berg van Spanje, de vulkaan Pico de Teide van 3718 m zichtbaar. Over de marifoon kwamen berichten binnen: jacht zonder bemanning gevonden, PAN-bericht dat er 2 mensen werden vermist tussen Gran Canaria en Tenerife en een sprinkhanenwolk uit Mauritanie die deze kant op kwam. Bij zonsopkomst nog 37 mijl. Nog steeds geen wind en de gribfile beloofde de hele dag windstilte.
Op een motor maakten we ruim 5 knopen en omstreeks 3 uur rondden we de punt van Tenerife. Vlak daar achter lag een baai met strandje en een vijftal ankeraars. Verder was er niets, geen reden om hier in de wildernis zonder voorzieningen of een weg te liggen terwijl de hoofdstad Santa Cruz een mijl of vijf verder op ons ligt te wachten. Daar zijn echter geen ankerplaatsen dus dat wordt betaald liggen in een marina, voor een catamaran een gevoelig punt. De eerste marina was vol, om half zes lagen we in nummer twee. In twee dagen en acht uur 264 mijl waarvan 32 uur op de motor.
In de marina liggen grote jachten, veel catamarans en twee voor ons onbekende Nederlanders. Daarnaast een bekende Zweed, idem Engelsman en een Fransman. Even kontakt gehad met de Zweden, toevallig had Joke haar gefotografeerd toen ze met een muurschildering op Porto Santo bezig was.
woensdag 3 november
Na een lange nacht waarin we alleen door het geknaag van vissen aan onze aangroei werden gestoord ons yoghurt ontbijt in de kuip, een kop koffie en met de fiets naar het marinakantoor. De douches waren nog steeds in roestige containers, erg primitief nog voor een haven met zulke luxe en dure schepen. De plaats aan de kade waar wij lagen was bestemd voor grote (!) schepen dus moesten wij in een box maar daar was nog geen plek. Kosten €32 per nacht. Behoorlijk prijzig, maar ja er was verder geen haven in de buurt.
Eerst Santa Cruz in, een wervelende stad met grote voetgangersgebieden. Het merendeel van de winkels verkocht camera's, horloges en mobieltjes, iets wat je vaak ziet in belastingvrije plaatsen. Gelukkig was er ook een keur aan terrassen. Na een rugzakje en een paar huishoudelijke inkopen - de sportieve sandalen voor Joke hadden ze nergens in haar maat - aan de Spaanse ommelet met scampi's en een droge witte wijn. De digitale onderwatercamera die we zagen moest nog even wachten. Terug in de haven was de parasol nodig en na beraad vertrokken we om half vier, eerst naar de andere marina om te tanken - diesel is hier belastingvrij en wel goedkoop - en dan voor anker bij de Playa De Las Teresitas. Als enige daar liggend gaf een apart gevoel maar de weerberichten waren goed: wind uit het noorden. Op het oranje strand, het zou Saharazand zijn, aangevoerd met scorpioenen en al, dronken wij ons wijntje tot de duisternis inviel. Opvallend veel trimmende mensen langs de waterrand en natuurlijk zwemmers (24 graden). Terug naar de Zeevonk roeiend begaf een dol het dus voortaan pagaaien. De lichten van de stad flonkerden mooi oranje, een schitterende avond. Toen ging de telefoon en wilde iemand meezeilen vanaf zaterdag vanuit Las Palmas op Gran Canaria. We besloten morgen de oversteek van 52 mijl te maken om de maximale mogelijkheid te hebben voor de voorbereidingen en bezoek aan de tandarts en zo.
donderdag 4 november
Al in de duisternis voeren de eerste kleine vissersboten uit en waren er al mensen op het strand aan het joggen. De vuilnismannen maakten het strand schoon met een veredelde sneeuwruimer en leegden de bakken. Ik dacht lekker in mijn uppie op het strand te kunnen rennen! Bij zonsopkomst waren het al horden mensen waaronder veel wat ouderen. De eerste bikini verscheen toen de zon uitbundig aan de gang ging (8.15 u). In verte passeerden enkele grote zeiljachten op de motor, weer geen wind? Met jaloerse blikken stond men op de pier (50 m afstand) naar de Zeevonk te kijken. Zodra de wind opstak ging het ankerop richting Las Palmas, Gran Canaria, 52 mijl. Geen tijd voor trimmen ofkoffie op het strand. De wind viel egen: NE 2-3 en al spoedig bleek dat we het zelfs hoog aan de wind niet in een keer haalden. Ook de snelheid viel tegen: nauwelijks 4 knopen. De zon brandde er lustig op los, we vermaakten ons prima en Gran Canaria kwam langzaam dichterbij. In de verte kwam een donkere lucht aanzetten en Joke zag een paar keer een flits. Onweer was voorspeld maar niet hier. We moesten een slag maken maar die ging precies richting onweer terwijl de wind nu E 2-3 werd. Het zou nog uren duren voor de 20 mijl naar het oosten. Volle brandstof tanks dus de motoren aan en de voorzeilen opgerold. Een prachtige zonsondergang met Alpengluhen.
Om 9 uur 's avonds ging het anker neer naast de marina van Las Palmas. Van deze haven start op 21 novmber de ARC, de georganiseerde oversteek naar St. Lucia, Carieb met 250 schepen. Hoewel we volgens ingewijden laat uit Nederland zijn vertrokken (4 sept) zijn we royaal op tijd hier. We zijn nu precies twee maanden onderweg en hebben veel gezien:
We hebben niet hoeven jagen en goed weer gehad al vielen de windstiltes wat tegen. De oversteken die we maakten:
Het weer voldoet aan onze verwachtingen: vele dagen veel zon, een paar dagen regen, een paar dagen veel wind. Wat we niet hadden verwacht is dat er veel dagen weinig wind zou zijn en dat op de Atlantische Oceaan in de herfst. De nachten waren veelal 19-20 graden, de watertemperatuur is nu 24 graden. Opvallend dat in Noord-Spanje het water maar 14 graden was. De kleur van het water is fantastisch mooi: van turkoois via lichtblauw tot "Grieks" blauw. De vissen die we vingen waren groot en lekker en mooi. De dolfijnen hebben vele uren om onze boegen gespeeld. Dit noemen ze een bruin leven.
Hoogtepunten
- Porto: ligplaats aan de kade midden in de oude stad bijna onder de beroemde brug van Eifel
- 2e dag oversteek Madeira-Tenerife: eerste dorades gevangen, dolfijnen om de boegen, vogeltje als lifter, prachtig rustig weer, geen andere tekenen van leven gezien
- Wight op de fiets naar de Needles tegen windkracht zes in forse heuvels op en af met uiteindelijk het bereiken van een schitterend uitzicht
- Ramsgate, Poole en Falmouth, de ontdekking van prachtige Engelse havenstadjes, Joke had moeite met het afscheid van haar "vakgebied"
- de Spaanse Ria's met hun schilderachtige vissershaventjes
- La Coruña, de eerste Spaanse stad met de leukste steegjes en de lekkerste tapa's
- Bayona: grienden spelend in de baai, historisch besef dat Spanje heel wat "navigatores" heeft geleverd
- Porto Santo waar we ons een week lang duidelijk een van de vele vertrekkers voelden, op een nog niet door toeristen ontdekt eiland
- Funchal waar we acht dagen voor anker hebben gelegen in de haven met schitterend uitzicht op de stad en de bergen en vlakbij de terrassen en restaurantjes lagen. Dagelijkse wat persoonlijker contacten met horeca (Roemenie, Oekranie, Azoren) en charter-visser Joan
- Lissabon met de beroemde ingang aan de Taag: Torre de Belem en het monument voor de ontdekkingsreizigers samen met de muzikale hangbrug (wat een herrie) en de binnenstad met tramlijn 28.
laatste wijziging: 14-apr-06
