Zeilreis
in de zon
Jaaroverzicht
2009
We
kunnen terugzien op een prima jaar, zowel privé als
zakelijk. Van de recessie merkten we niets, we kregen meer
boekingen dan het jaar ervoor. Hoogtepunt was ons bezoek aan
Nederland. In de Carieb waren dat: de Spirizeilreis, de Yoga
op het strand van St. Anne, de Heineken Regatta op St. Maarten,
de HHH-run op Grenada, de schildpad op Los Testigos, de tijd
met de Estlandse lifster Carina, de maidentrip van de Kon-Tiki
en het verkennen van Puerto Rico. Wij voelen ons volkomen
thuis in de Carieb. We hebben veel nieuwe vrienden leren kennen,
zowel op boten als op de eilanden. Jammer dat onze vrienden
Piet en Jelka van de Aeson naar de Azoren zijn vertrokken.
Daarnaast is het altijd weer heerlijk om zowel nieuwe gasten
als gasten die eerder mee waren, aan boord van de "Zeevonk"
een geweldige, al dan niet naturistische, zeilvakantie te
mogen bezorgen. Met veel zeilers, vrienden en oud-gasten hebben
we nog regelmatig emailkontakt, ook al kozen ze voor een ander
vaargebied of vakantiedoel. De wereld is maar klein, ervaren
we steeds.
.JPG)
de
hoogtepunten in beeld
We
begonnen het jaar in Marigot Bay, St. Lucia
waar we na de nieuwjaarsduik de champagne en de lichtkogels
lieten knallen. St. Anne op Martinique bracht
ons dagelijks Yoga op het strand en het weerzien en traditionele
pannekoekendiner met Didi, de bejaarde Française met
een indrukwekkend sportverleden. Joke geeft haar eerste Reiki-kursus.
We vertrokken met volle tanks de dag voor de staking begon.
Op St. Maarten kwamen onze dochters aan die
eerst hielpen met de mastreparatie voor we een heerlijke week
op Anguilla doorbrachten. De Heineken Regatta
was zwaar, de laatste dag mocht ik - met succes - een monohull
met vrienden besturen.
De
start van onze Spirizeilreis was met een heilzaam modderbad
op Tintamarre na het bezoek aan Oriënt
Bay waar we volleybalden en op het naaktstrand trimden. St.
Barths was duurder geworden. Op Saba
bleek de havenmuur met de prachtige beschildering door steenstort
zwaar vernield. Na Statia bezochten we St.
Kitts, dronken er killerbees en dansten op het strand
van Nevis. Onze taxitourtocht door het verboden
gebied van Montserrat was indrukwekkend om
te zien hoe de lavastromen alles op hun weg hadden vernield.
Op Guadeloupe beklommen we in de regen de
Souffrière vulkaan, op Dominica bezochten
we voor het eerst het gerestaureerde fort Shirley en het schiereiland
met zijn andere vestingwerken. Op Îles des Saintes
zagen we de kleinste carnavalsoptocht ooit. De staking op
Guadeloupe deed ons uren in de brandende
zon in de rij staan voor een supermarkt. Op Antigua
hadden we door valwinden nachtelijke ankerproblemen in de
English Harbour.
St.
Pierre op Martinique is altijd goed voor
een bezoek aan de rumfabriek en na Fort de France was de baai
van Grand Anse met zijn nieuwe wrakken de plaats voor een
natuurwandeling. We ankerden ook bij de varkenskotten van
Souffrière op St. Lucia en op het
volgende eiland St. Vincent streken we neer
in Cumberland Bay voor een verkwikkend bezoek aan de Dark
View Falls en zochten en vonden we de petroglyfen. De houten
maskers uit de werkplaats bij de Malgrétout baai hadden
onze belangstelling, er hangen er nu twee in onze salon. Via
het vergeleken met Kerst veel rustiger Bequia
komen we bij de schitterende Tobago Cays
om te snorkelen tussen de schildpadden en ook haaien. Een
bezoekje aan het eilandje met de scheve palmboom en de tientallen
leguanen laten we ons niet ontgaan.
Weer naar het noorden waar we op St. Lucia
het fort op Pigeon Island beklimmen.
In
St. Anne maken we Sushi aan boord met de
kunstenares Marie-Gé en haar dochter met vriend. Op
een zondagochtend loop ik een ronde van 10 km naar het bekende
zuid strand met Philippe, charterschipper alhier. Dan weer
een bezoek aan Bequia, o.a. op de (vouw)fiets
naar de schildpaddenopvang waar Joke wat suggesties t.a.v.
het informatiemateriaal deed. Hier werden we ook onverwachts
bezocht door Jules die ons indertijd op Barbados verwelkomde
na onze Oceaan oversteek. Op Union Island
kwamen we in het carnaval terecht en leerden weer nieuwe zeilers
kennen die we daarna op Carriacou terugzagen.
Hier droegen we het geld af aan Melody van de "Second
Millennium" van de via ons verkochte optimist voor het
kinder schoolfonds dat zij beheert. Eigen overbodige spullen
brachten we naar de yachtclub voor verkoop met hetzelfde doel.
Op Grenada maakten we het feest van de Canadezen
mee in de marina die tijdelijk door onze vrienden werd beheerd.
Daar werden we ook warm gemaakt voor deelname aan de Hash
Harrier run, zo'n twaalf (zware) kilometers door de wildernis
met een feestelijke bbq als afsluiting.
De
oversteek naar Los Testigos ging wederom
met de onvolprezen parasailor, onderweg haalden we de nodige
vissen boven water. Dan gebeurt er iets unieks: een schildpad
gaat haar eieren leggen op het strand van Los Testigos, net
als we daar overdag (!) een wandeling maken. Op Margarita
doen we zoals altijd hier onze ochtendloopjes en zien we onze
loopvrienden weer. Op het strand van Porlamar mogen de oesters
niet ontbreken. Via Tortuga in één
ruk, alweer op de parasailor, naar Bonaire.
In de vroege ochtend komen we ten zuiden van de Aves
een paar groepen pilot whales tegen en de dolfijnen laten
hun kunstjes zien. Een welkom van Bonaire? De autotocht door
het park gaat gepaard met veel lawaai, een losgeraakte uitlaat
is de schuldige.
De
tocht naar de Aves brengt ons naar de meest oostelijke punten
van zowel Sotovento als Barlovento,
zeer de moeite waard. Op Klein Curaçao
creëren we een naaktstrand met een waarschuwingsbord
"Playa Desnudo".
Curaçao
is begin september de plek waar we ons eerste lustrum sedert
ons vertrek uit Nederland vieren, gelijktijdig met het eerste
lustrum van de Dolphin Therapy waar we ons uitvoerig laten
informeren. Veel bekenden op het Spaanse Water, een echte
thuisbasis. De Estlandse wereld lifster Carina die we in Bonaire
oppikten was onze "derde dochter" voor ruim een
week, voor we haar moesten overdragen aan de Poolse "YouYou"
omdat we met onze gast terug moesten naar Bonaire. De zeiltocht
bleek na enkele uren dermate ruig en onplezierig dat we besloten
hem de overtocht per vliegtuigje aan te bieden en om te keren!
We doen op Curaçao onze dagelijkse kano/(hard)loop/snorkelaktiviteit,
met Carina en meestal met vrienden en buren. Dan is het tijd
voor groot onderhoud van het onderwaterschip en gaan we de
kant op bij Curaçao Marine. Onze Amerikaanse vrienden
Steve en Pat die een grote catamaran bouwen adviseren ons
een nieuwe antifouling: koper-nikkel. Voor we naar Nederland
vertrekken zit het er grotendeels op, ondanks de vanwege de
hoge temperatuur dagelijks lange siësta!
Oktober:
Bezoek aan Nederland
Ons
bezoek aan Nederland duurt drie weken: eerst een week naar
onze oudste dochter in Den Haag. Na een strandwandeling in
Scheveningen bij windkracht 8 en opwarmen bij de open haard
van een strandtent bezoeken we vanuit Den Haag vrienden: Ludy
in Rotterdam, Fréderique uit Leiden en familie in Heemstede:
oudste zus Siets en Leo en hun pasgetrouwde jongste dochter
Marrit. Ook gaan we naar Amsterdam om daar een visum bij het
Amerikaanse consulaat te halen, een enorme poppenkast. We
bewonderen Anja's paleisje en bezoeken met haar het nieuwe
Hermitage museum. We zien het Westerdok - waar we jarenlang
met ons schip "Johanna Hendrika" gewoond hebben
- in zijn huidige gedaante vanuit de trein en krijgen van
onze schoonzoon Tibor een rondleiding op zijn werkplek in
de Waag. Wat is er in Den Haag en Amsterdam een overvloed
aan leuke eetgelegenheden, en aan mogelijkheden om cultuur
te happen! We genieten hier enorm van.
Dan
is het tijd voor het tweede deel: Friesland met als uitvalsbasis
jongste zus Anita, Bob en hun zoon Michiel. We lenen hun auto,
gaan er verschillende keren mee naar Harlingen voor het vernieuwen
van mijn rijbewijs, het bezoeken van vrienden Gijs en Inge,
Minze en Trees, halen onze spullen die we in een loods hadden
opgeslagen via John van de Bornrif op. We rijden met alweer
windkracht 8 over de Afsluitdijk voor een bezoek aan Hoorn:
onze vrienden Paul en Gezien en jongste dochter Merlijn. Zij
pasten op onze foto- en filmspullen die we nu meenemen. Een
bezoek aan Klaas en Tineke van de Bontekoning die we in de
Carieb leerden kennen viel in het water, ze waren niet thuis.
In Grouw natuurlijk eerst naar onze vrienden Henk en Hinke
waar we zoveel jaar mee de atletiek in Grouw gerund hebben.
Hinke kortwiekt meteen onze kapsels zodat we voor de lezing
"Hardlopen in de Carieb" in het clubhuis voor onze
vrienden, mede-atleten, marathonneurs, er netjes uitzagen.
Het werd een heerlijke avond. Trainer Lammert en niet te vergeten
Japke, de moeder van Athleta, waren er, maar ook Mark en Gea
uit Noordbroek, Ivo uit Norg en Peter uit Doesburg waren van
de partij!
De volgende avond een lezing voor de Vereniging van Toerzeilers:
"Wonen op een boot in de Carieb". Veel belangstelling,
prima avond. We hielden er een 'ghost' aan over.
In Workum bezochten we de eerste avond van het shantyfestival,
een blij weerzien met Ankie en Nanne die ons indertijd muzikaal
uitgeleide deden. We logeren bij ex-gasten Marinus en Joukje
op hun grote boerderij nabij Woudsend.
In Leeuwarden natuurlijk een bezoek aan de Thuiszorg, waar
gelukkig nog oud-leden van het Ontwikkelingsspreekuur aanwezig
waren.
Veel
van onze spullen konden naar de Kringloopwinkel in Harlingen,
en naar Bob en Anita in Nes. De rest ging met twee afgeladen
auto's naar het landgoed Thedingsweert nabij Tiel waar onze
jongste dochter Rinske met Tibor woont. Prachtig landgoed
dat met 18 stellen onderhouden wordt. We genieten vanzijn
kookkunst en zien hoe Tibor een halve big verwerkt voor de
komende winter en maken een door hem georganiseerde filmavond
mee. Ook genieten we met de dochters van de vele foto's en
filmpjes uit hun jeugd.
Deze derde week gaan we ondermeer naar "de Kleine Aarde"
in Boxtel, de twee Zeevonkbabies in Gilze-Rijen, ons naturistische
reisbureau Internatuur nabij Arnhem. We brengen de auto weer
naar Friesland via een overnachting bij Ria in Zutphen en
een bezoek aan stal "De Eik" in Holten waar we Joke's
nicht Ingrid, Sandra en Remco met kleine Bartje ontmoeten.
We houden een soort afscheidsreceptie in het Oranje hotel
in Leeuwarden waar Mieke vanuit Vlieland en Tineke uit Hoorn
naar toe kwamen, maar ook vriendin/collega Janneke en Sipco,
een vriend van Marg. Tot aller verbazing komen dan drie oud-kinderartsen
van het Ontwikkelingspreekuur toevallig langs!
In het vliegtuig kunnen we bijkomen voor we via het luchtruim
van Puerto Rico en het vliegveld van Aruba weer in Curaçao
landen.
Terug
in de Carieb
We
werken nog een week aan de Zeevonk en keren dan terug op het
Spaanse Water. Het gewone leven gaat weer zijn gangetje. Met
de Catana catamaran Kon-Tiki maken we de maidentrip van Ilona
en Johan mee met als afsluiting Chinezen en zang met trekzakbegeleiding
door Joke.
We passen nog een paar uur op de pilot whale (=griend) Sully
die hier maanden geleden bijna dood aanspoelde en het nu weer
goed doet.
Dan is het tijd om te vertrekken naar Puerto Rico. Het werd
een pittige reis en na 66 uur tegen wind en golven inboksen
kon het anker omlaag. In Ponce huurden we samen met Rudi en
Marijke van de Lizzy een auto en verkenden daarmee het binnenland.
We kochten er trouwens een gitaar. Na een week schoven we
door naar Salinas waar we ook weer door Nederlanders werden
verwelkomd. Met hen en een Duits echtpaar bezochten we grote
winkelcentra en het Nationale Park El Yunque, later huurden
we zelf een auto en bezochten oud San Juan. We vierden oudejaarsavond
met oliebollen en champagne bij de Nederlanders Erik en Judith
aan boord.
Het
is nu 2010, en we wensen een ieder - familie, vrienden, gasten
- een goed jaar, geluk, gezondheid, veel zon en wind mee.
En natuurlijk van harte welkom aan boord, er is in de Carieb
veel te ontdekken en te genieten!
(Ons
vaarprogramma vind je op www.zeevonk.nl).
Joke
& Henk Bijl
a/b catamaran "Zeevonk"
Salinas, Puerto Rico
